Ranomi

Van kleins af aan zijn we met het zwemmen opgegroeid. Als kleine peuters/kleuters werden we vaak door opa en oma meegenomen naar het zwembad, het helperzwembad in Groningen. Maar Ranomi was er al heel erg vroeg bij. Mam vertelde laatst nog: “weet je nog, toen we in Spanje op de camping stonden en Ranomi haar eerste badpak kreeg?’. Het was net voor haar derde verjaardag toen ze op vakantie haar eerste badpak kreeg. Daar stond ze bij de zwembad rand. Plons! Toen was het blub blub blub en moest mam haar van de bodem duiken. De kleine opdonder dacht dat ze nu ze een badpak had ook meteen kon zwemmen. Mama en oma schrokken zich rot. Echter toen Ranomi weer boven kwam zei ze: ‘nog een keer!’. En zo is het hele verhaal een beetje begonnen.

Na op haar 4e haar A-diploma te hebben gehaald ging ze bij zwemvereniging Ducdalf (Bedum) voor haar B-diploma (die ze overigens hetzelfde jaar haalde). Hier kwam ze voor het eerst in aanraking met het wedstrijdzwemmen. Vervolgens wilde ze net als haar broer verder met het wedstrijdzwemmen en hiervoor gingen we naar Trivia Groningen(het toenmalige SGG) onder leiding van Siep van Royen. Al op zeer jonge leeftijd volgde ze hier de ochtendtrainingen, wederom in het Helperbad waar ze overigens nog steeds traint. Nu begon het steeds serieuzer te worden. Alles winnen in de Provincie. Alles winnen in Nederland. (alle behaalde resultaten zijn te zien onder het kopje prestaties)

In 2005 heeft ze haar entree gemaakt op internationale wedstrijden. (Barcelona, Canet, Boedapest, Triëst). Ze maakte toen ook deel uit van de Nederlandse Jeugd kernploeg onder leiding van bondscoach Marcel Wouda en haar trainer Jeanet Mulder.

In 2006 heeft ze haar entree gemaakt op de EK senioren in Boedapest. En met succes! (alles hierover is te lezen onder “nieuws”. Vanaf september 2006 maakt ze deel uit van de Kernploeg senioren onder leiding van bondscoach Jacco Verhaeren. Ze traint bij haar toenmalige Groningse club TriVia onder leiding van trainer Jeanet Mulder.

In maart 2007 mocht ze deelnemen aan haar eerste Wereldkampioenschappen te Melbourne (Australie). Ze zwemt hier de 4×100 vrij estafette en plaatst zich in de finale! Waar de dames uiteindelijk brons winnen! Op de de 100 vrij persoonlijk wordt Ranomi uiteindelijk 13e van de wereld.

In 2008 zwom Ranomi met haar estafetteteam een wereldrecord op de 4×100 vrij tijdens de Europese Kampioenschappen in Eindhoven. Een paar maanden later waren de Olympische Spelen in Beijing, waar de individueel de 200 vrij zwom. En natuurlijk maakte Ranomi deel uit van hetzelfde estafetteteam en zwommen ze naar een olympische gouden medaille. Na de Olympische Spelen verhuisde ze naar Eindhoven om daar onder leiding van Jacco Verhaeren te trainen.

2009 was het jaar van de snelle pakken maar Ranomi bleef in haar vertrouwde Speedo Lazer zwempak zwemmen. In de zomer werd Ranomi 6e op de Wereld Kampioenschappen in Rome. De wereldtitel behaalde ze met het estafette team 4×100 vrij. Op de Europese Kampioenschappen korte baan in Istanbul werd Ranomi twee keer tweede, op de 50 en 100 vrij.

In 2010 wilde Ranomi ook individueel succes. In maart, op de Swim Cup in Amsterdam zwom Ranomi 53.4 op de 100 vrij en stond daarmee stipt eerste op de wereldranglijsten (en dat bleef het hele jaar). Ranomi had haar zinnen gezet op medailles bij de Europese Kampioenschappen in Budapest maar tijdens een trainingskamp in Tenerife, twee weken voor de EK, belandde Ranomi met een hersenvliesontsteking in het ziekenhuis. Hierdoor lag Ranomi 7 weken uit het water. In September hervatte ze de trainingen weer en in november liet ze zien dat ze weer op haar oude niveau was: Tijdens de Europese Kampioenschappen korte baan in Eindhoven won Ranomi vier gouden medailles. Op de estafette 4×50 wissel en 4×50 vrij. Persoonlijk was Ranomi de snelste Europeaan op de 50 en 100 vrij. Op de daarop volgende Wereldkampioenschappen werd Ranomi wereldkampioen op de 100m vrije slag!

Chjanoy