Van kleins af aan zijn we met het zwemmen opgegroeid. Als kleine peuters/kleuters werden we vaak door opa en oma meegenomen naar het zwembad, het helperzwembad in Groningen. Maar Ranomi was er al heel erg vroeg bij. Mam vertelde laatst nog: ‘weet je nog, toen we in Spanje op de camping stonden en Ranomi haar eerste badpak kreeg?’. Het was net voor haar derde verjaardag toen ze op vakantie haar eerste badpak kreeg. Daar stond ze bij de zwembad rand. Plons! Toen was het blub blub blub en moest mam haar van de bodem duiken. De kleine opdonder dacht dat ze nu ze een badpak had ook meteen kon zwemmen. Mama en oma schrokken zich rot. Echter toen Ranomi weer boven kwam zei ze: ‘nog een keer!’. En zo is het hele verhaal een beetje begonnen.
Na op haar 4e haar A-diploma te hebben gehaald ging ze bij zwemvereniging Ducdalf (Bedum) voor haar B-diploma (die ze overigens hetzelfde jaar haalde). Hier kwam ze voor het eerst in aanraking met het wedstrijdzwemmen. Vervolgens wilde ze net als haar broer verder met het wedstrijdzwemmen en hiervoor gingen we naar Trivia Groningen(het toenmalige SGG) onder leiding van Siep van Royen. Al op zeer jonge leeftijd volgde ze hier de ochtendtrainingen, wederom in het Helperbad waar ze overigens nog steeds traint. Nu begon het steeds serieuzer te worden. Alles winnen in de Provincie. Alles winnen in Nederland. (alle behaalde resultaten zijn te zien onder het kopje prestaties)
In 2005 heeft ze haar entree gemaakt op internationale wedstrijden. (Barcelona, Canet, Boedapest, Triëst). Ze maakte toen ook deel uit van de Nederlandse Jeugd kernploeg onder leiding van bondscoach Marcel Wouda en haar trainer Jeanet Mulder.
In 2006 heeft ze haar entree gemaakt op de EK senioren in Boedapest. En met succes! (alles hierover is te lezen onder “nieuws”. Vanaf september 2006 maakt ze deel uit van de Kernploeg senioren onder leiding van bondscoach Jacco Verhaeren. Ze traint bij haar Groningse club TriVia onder leiding van trainer Jeanet Mulder.
In maart 2007 mocht ze deelnemen aan haar eerste Wereldkampioenschappen te Melbourne (Australië). Ze zwemt hier de 4×100 vrij estafette en plaatst zich in de finale! Waar de dames uiteindelijk brons winnen! Op de de 100 vrij persoonlijk wordt Ranomi uiteindelijk 13e van de wereld.
Update: inmiddels is er natuurlijk veel gebeurt in de periode vanaf 2007. In de zomer van 2008 hebben we een mooi feestje mogen vieren. Ranomi heeft zich voor haar 18e verjaardag een mooi cadeautje gezwommen; Olympisch kampioen met de estafette! Verder is Ranomi naar Eindhoven verhuisd waar ze bij NZE zwemt.
Chjanoy
Het hele jaar heb ik uitgekeken naar gisteren, 11 augustus 2010, de dag van de EK 100m vrij finale, ‘mijn’ finale. Dat het voor mij allemaal anders is gelopen is volgens mij nu wel bekend.
Dus elke ochtend volg ik de series op tv, maar gisteren ben ik zelf het water in gegaan. Samen met Marleen – sinds de bevalling noem ik haar MaVeldhuis- heb ik een stukje gezwommen. Van start tot finish heb ik 1.000 meter pijnvrij gezwommen. Ik had afgesproken om te stoppen wanneer het weer goed zou gaan dus vanaf nu neem ik officieel vakantie!
In het zwembad in Eindhoven beginnen volgende week de WK voor gehandicapten, dus het zwembad was helemaal vol met zwemmers van over de hele wereld. Nederland heeft een sterke zwemploeg en ik hoop dat zij volgende week in Eindhoven gaan knallen en evenveel aandacht krijgen als de zwemmers die nu in Boedapest zijn.
Twee van die zwemmers in Boedapest, Sebastiaan Verschuren en Femke Heemskerk, hebben me gisteren heel blij gemaakt. Samen met oud-zwemmer Johan Kenkhuis zat ik in de studio van de NOS om live verslag te doen. Om de finale waar ik graag had gestaan op tv te zien is gek, maar vanuit de studio is het helemaal raar. Ik ben erg blij dat Nederland nu twee medailles heeft gehaald, Sebastiaan op de 200m vrij en Femke op de 100.
Femke ken ik natuurlijk heel goed omdat we met de estafette veel hebben meegemaakt en Sebastiaan ken ik al sinds de EJK van 2005 in hetzelfde bad in Boedapest.
Vier jongens uit die jeugdploeg starten nu weer in Boedapest: Nick Driebergen, Joeri Verlinden, Joost Reijns en Sebastiaan dus. Dat maakt het extra rot dat ik nu thuis zit, want ik had graag met hen herinneringen opgehaald. We hebben elkaar in vijf jaar tijd zien groeien, letterlijk natuurlijk ook (van jongetjes naar gespierde mannen) maar helemaal als topsporters. Als broekies, onder begeleiding van Marcel Wouda, doken we toen zonder ervaring het Hongaarse water in. Inmiddels leven we allemaal een leven als professioneel zwemmer.
Deze avond zit ik weer voor de tv om ‘onze jongens’, nee, mijn teamgenoten, aan te moedigen. Ik hoop jullie ook!
HOOFDDORP – Na de zwempakken die voor extra drijfvermogen zorgen, staat de internationale zwemwereld aan de vooravond van een nieuwe technologische ontwikkeling die de sport moet revolutioneren.
Lees meer op Nusport.nl