Ze is 17 jaar, traint in een Groningse klotsbak en toch zou ze op de Olympische Spelen in Peking goud kunnen winnen met de Nederlandse estafetteploeg. Ranomi Kromowidjojo is de kroonjuweel van het Nederlandse zwemmen. Nu nog anoniem, maar dat duurt niet lang meer. ,,Laat die aandacht maar komen.’’
Maar daar legt Kromowidjojo zich niet bij neer. De tiener is ambitieus. Over vier jaar, op de Spelen van Londen, wil ze haar naam in gouden letters zien. Maar in Peking wil ze niet veroordeeld zijn tot een rol in de estafettes. Ze zal zichzelf moeten overtreffen in Eindhoven. Op de 100 meter vrije slag heeft Inge Dekker de tweede Nederlandse tijd, met 54,3 seconden. Het persoonlijke record van Kromowidjojo is ruim een halve seconde trager. Op de 50 meter moet ze 0,4 seconde harder dan ooit om in aanmerking te komen voor Peking. ,,Het is niet onmogelijk. Natuurlijk is het een enorme hap uit mijn persoonlijke records. Maar dat heb ik vaker gedaan.’’
Niemand twijfelt aan het talent van Kromowidjojo. De tiener uit Sauwerd verlaat na de Spelen de Groningse klotsbak met slechts zes banen. Trainster Jeanet Mulder wordt dan ingeruild voor Jacco Verhaeren in Eindhoven of Martin Truijens in Amsterdam. Die keuze maakt ze voor Peking.
Marleen Veldhuis en Inge Dekker zien haar graag naar Eindhoven komen.
,,Trainingspartners en faciliteiten zijn voor mij belangrijk,’’ zegt Kromowidjojo. ,,Dan ligt Eindhoven inderdaad voor de hand. Maar in Amsterdam zwemmen meer mensen van mijn leeftijd. Dat is ook een overweging.’’
Na de Spelen begint de zwemster ook aan een hbo-studie. ,,Wat het wordt, weet ik niet. Het zwemmen is bepalend. Eerst een trainingslocatie, dan kijk ik wat voor studie daar mogelijk is.’’
Het hele jaar heb ik uitgekeken naar gisteren, 11 augustus 2010, de dag van de EK 100m vrij finale, ‘mijn’ finale. Dat het voor mij allemaal anders is gelopen is volgens mij nu wel bekend.
Dus elke ochtend volg ik de series op tv, maar gisteren ben ik zelf het water in gegaan. Samen met Marleen – sinds de bevalling noem ik haar MaVeldhuis- heb ik een stukje gezwommen. Van start tot finish heb ik 1.000 meter pijnvrij gezwommen. Ik had afgesproken om te stoppen wanneer het weer goed zou gaan dus vanaf nu neem ik officieel vakantie!
In het zwembad in Eindhoven beginnen volgende week de WK voor gehandicapten, dus het zwembad was helemaal vol met zwemmers van over de hele wereld. Nederland heeft een sterke zwemploeg en ik hoop dat zij volgende week in Eindhoven gaan knallen en evenveel aandacht krijgen als de zwemmers die nu in Boedapest zijn.
Twee van die zwemmers in Boedapest, Sebastiaan Verschuren en Femke Heemskerk, hebben me gisteren heel blij gemaakt. Samen met oud-zwemmer Johan Kenkhuis zat ik in de studio van de NOS om live verslag te doen. Om de finale waar ik graag had gestaan op tv te zien is gek, maar vanuit de studio is het helemaal raar. Ik ben erg blij dat Nederland nu twee medailles heeft gehaald, Sebastiaan op de 200m vrij en Femke op de 100.
Femke ken ik natuurlijk heel goed omdat we met de estafette veel hebben meegemaakt en Sebastiaan ken ik al sinds de EJK van 2005 in hetzelfde bad in Boedapest.
Vier jongens uit die jeugdploeg starten nu weer in Boedapest: Nick Driebergen, Joeri Verlinden, Joost Reijns en Sebastiaan dus. Dat maakt het extra rot dat ik nu thuis zit, want ik had graag met hen herinneringen opgehaald. We hebben elkaar in vijf jaar tijd zien groeien, letterlijk natuurlijk ook (van jongetjes naar gespierde mannen) maar helemaal als topsporters. Als broekies, onder begeleiding van Marcel Wouda, doken we toen zonder ervaring het Hongaarse water in. Inmiddels leven we allemaal een leven als professioneel zwemmer.
Deze avond zit ik weer voor de tv om ‘onze jongens’, nee, mijn teamgenoten, aan te moedigen. Ik hoop jullie ook!
HOOFDDORP – Na de zwempakken die voor extra drijfvermogen zorgen, staat de internationale zwemwereld aan de vooravond van een nieuwe technologische ontwikkeling die de sport moet revolutioneren.
Lees meer op Nusport.nl