‘Mijn’ 100 vrij | 12-08-2010
Het hele jaar heb ik uitgekeken naar gisteren, 11 augustus 2010, de dag van de EK 100m vrij finale, ‘mijn’ finale. Dat het voor mij allemaal anders is gelopen is volgens mij nu wel bekend.
Dus elke ochtend volg ik de series op tv, maar gisteren ben ik zelf het water in gegaan. Samen met Marleen – sinds de bevalling noem ik haar MaVeldhuis- heb ik een stukje gezwommen. Van start tot finish heb ik 1.000 meter pijnvrij gezwommen. Ik had afgesproken om te stoppen wanneer het weer goed zou gaan dus vanaf nu neem ik officieel vakantie!
In het zwembad in Eindhoven beginnen volgende week de WK voor gehandicapten, dus het zwembad was helemaal vol met zwemmers van over de hele wereld. Nederland heeft een sterke zwemploeg en ik hoop dat zij volgende week in Eindhoven gaan knallen en evenveel aandacht krijgen als de zwemmers die nu in Boedapest zijn.
Twee van die zwemmers in Boedapest, Sebastiaan Verschuren en Femke Heemskerk, hebben me gisteren heel blij gemaakt. Samen met oud-zwemmer Johan Kenkhuis zat ik in de studio van de NOS om live verslag te doen. Om de finale waar ik graag had gestaan op tv te zien is gek, maar vanuit de studio is het helemaal raar. Ik ben erg blij dat Nederland nu twee medailles heeft gehaald, Sebastiaan op de 200m vrij en Femke op de 100.
Femke ken ik natuurlijk heel goed omdat we met de estafette veel hebben meegemaakt en Sebastiaan ken ik al sinds de EJK van 2005 in hetzelfde bad in Boedapest.
Vier jongens uit die jeugdploeg starten nu weer in Boedapest: Nick Driebergen, Joeri Verlinden, Joost Reijns en Sebastiaan dus. Dat maakt het extra rot dat ik nu thuis zit, want ik had graag met hen herinneringen opgehaald. We hebben elkaar in vijf jaar tijd zien groeien, letterlijk natuurlijk ook (van jongetjes naar gespierde mannen) maar helemaal als topsporters. Als broekies, onder begeleiding van Marcel Wouda, doken we toen zonder ervaring het Hongaarse water in. Inmiddels leven we allemaal een leven als professioneel zwemmer.
Deze avond zit ik weer voor de tv om ‘onze jongens’, nee, mijn teamgenoten, aan te moedigen. Ik hoop jullie ook!
Telesport blog: stemmen | 11-06-2010
EINDHOVEN – Vandaag gaat Nederland stemmen. Nu wil iedereen graag weten wie op welke partij stemt en het schijnt dat men denkt dat ‘wij topsporters’ massaal op de VVD stemmen. Voor hen die dit denken kan ik één ding zeggen: dat is niet zo. Binnen de zwemwereld in ieder geval niet, ik heb me onvoldoende verdiept in waar andere sporters op stemmen.
Ik heb de afgelopen weken te vaak kreten gehoord als ‘moslims moeten het land uit’, en zou ontzettend graag eens met iemand spreken die het daar mee eens is. Dit raakt me namelijk wel. Mijn opa is moslim. Opa komt niet uit Marokko of Irak, maar uit Suriname waar hij vijftig jaar heeft gewoond. Inmiddels leeft hij al weer dertig jaar in Nederland en ik durf te wedden dat hij niet eens weet wat terrorisme is. Opa rookt en drinkt verder niet, doet geen vlieg kwaad en respecteert anderen ongeacht nationaliteit, ras of uiterlijk. Hij zou wat mij betreft een voorbeeld voor iedereen kunnen zijn. Gek genoeg moest mijn vader in Suriname als kind naar een Katholieke school, omdat ‘de Hollanders’ vonden dat er maar één geloof was, namelijk het Christelijke geloof.
Hmm, respect voor de medemens mis ik hier wel. Dit zal daarom een belangrijk issue zijn in mijn stemkeuze.
Blog telesport: Niets boven Sauwerd! | 08-04-2010
Momenteel geniet ik van mijn anderhalve week vakantie. De Swim Cup – EK kwalificatie moment – is achter de rug dus nu is het even tijd voor wat ontspanning. In plaats van naar verre oorden te gaan vertoef ik het grootste gedeelte in Sauwerd, het Groningse dorpje iets ten noorden van Groningen, waar ik ben opgegroeid.
Ik heb met Pasen heerlijk gegeten met mijn familie en de overige dagen doe ik alle leuke dingen waar ik in het dagelijks leven niet of nauwelijks aan toe kom: familie zien, met vrienden afspreken, filmpje pakken en taarten bakken.
Nee, ik verveel me absoluut niet! Komende zondag ga ik voor drie weken op hoogtestage in Sierra Nevada en wat ik heb gehoord van zwemmers die er al zijn geweest is dat het saai is: Drie weken trainen op een berg. Gelukkig heeft iedereen tegenwoordig een laptop, mobiele telefoon en i-pod. Maar de ‘ouderwetse’ spellen, boeken en puzzels gaan ook de koffer in.
Wat zeker mee gaat is het nieuwe boek van Henk en Jacco Verhaeren, ‘Boven Water’, ik heb het nog niet gelezen, maar ik kan het nu al aanraden!
Zaterdagavond weet je het! | 19-03-2010
Mijn nieuwe motto ligt bij mijn nieuwe sponsor De Lotto. En dan bedoel ik niet dat ‘hij zomaar kan vallen’ maar: ‘zaterdagavond weet je het’, volgende week zaterdag wel te verstaan. Dan wordt de spannende 100 vrij finale gezwommen waar ik erg naar uit kijk. Van 25 t/m 28 maart wordt namelijk de Amsterdam Swim Cup gehouden, één van de Nationale hoogtepunten in het Nederlandse zwemmen en tevens de laatste mogelijkheid tot EK-kwalificatie.
Ik heb mij in december al gekwalificeerd op de 50 en 100 vrij voor de Europese Kampioenschappen in Boedapest deze zomer, dus wat betreft training zal ik niet helemaal ‘getaperd’ (= uitgerust) aan de start komen. Toch staan komende dagen in het teken van rusten en de goede dingen doen. Wat dat nou precies inhoudt kan ik moeilijk zeggen. Maar alle keuzes die je maakt, hebben gevolgen. Niet alleen met zwemmen, gewoon met alles. En het zit ‘m nu net in de goede dingen goed doen. Dus vandaag zal ik eindigen met een bekende quote die ik regelmatig op de Hoge School Communicatie hoor: management is doing the things right, leadership is doing the right things!
Hopelijk tot zaterdag de 27e maart in het Sloterparkbad.
1 april grap | 01-03-2010
Afgelopen week las ik op Telesport.nl een bericht over het Japanse zwemteam. Vanaf 1 april aanstaande is het voor Japanse zwemsters verboden om nagellak te gebruiken, haren te verven en oorbellen te dragen. Een Japanse 1 april grap misschien?
Ik maak me namelijk aan alle drie ’schuldig’. Tijdens wedstrijden kleur ik mijn nagels rood of oranje, af en toe verft de kapper mijn haren zodat ze er niet al te chloorig uitzien en ook oorbellen draag ik graag (welke 19-jarige niet). ‘De topsporters zouden dan teveel op popsterren lijken’, was de reden. Nou, soms denk ik, dan lijken wij sporters maar wat meer op popsterren!
Gelukkig was ik niet van plan voor Japan uit te komen. Op overtreding staat zelfs een levenslange schorsing. Oei, oei! Ik zou eigenlijk al tot en met de volgende Olympische Spelen in huis blijven om geen dopingcontrole te missen, want anders kan ik ook geschorst worden en nu dit weer. Ik hoop van harte dat de Nederlandse Zwembond deze regels niet gaat overnemen, dan wordt het me nog moeilijker gemaakt om de Spelen van Londen 2012 te halen.
‘Ranomi K. uit E.’ | 04-02-2010
Ik train vijfentwintig uur per week, woon op mezelf en doe daarnaast een voltijd studie Communicatie. Ik heb nog nooit iets misdaan, behalve zo iets als stiekem snoepjes uit oma’s snoeppot gepakt. Ik gebruik geen drugs, sta op voor ouderen en geef aan goede doelen.
Naast al die baantjes op en neer zwemmen gebeuren er soms rare dingen. Ik werd laatst aangehouden door de politie voor een fietscontrole. Ik kan er een lang verhaal over schrijven, maar het komt er op neer dat de fiets waarvan ik dacht dat het mijn fiets was, gestolen bleek en ik een middag op het politiebureau heb doorgebracht. Van simpele zwemster naar verdachte!
En dat is nog niet alles. Een verdachte is onschuldig totdat het tegendeel bewezen is, heb ik altijd geleerd. Logisch. Een sporter die niet precies op de plek aanwezig is zoals gepland, is schuldig totdat het tegendeel bewezen is. Niet logisch. Dopingcontroleurs kunnen tegenwoordig elk moment van de dag op mijn stoep staan. Als ik doorgeef op een bepaalde tijd thuis te zijn maar ze mij niet treffen, omdat ik bijvoorbeeld onverwachts op een politiebureau ben, heb ik een ‘missed test’. Bij drie ‘missed tests’ volgen er sancties, waarbij je kunt denken aan een schorsing van 2 jaar.
Ik vind absoluut dat er gecontroleerd moet worden en met onaangekondigde controles heb ik zeker geen problemen. Alleen sporters straffen die altijd beschikbaar zijn voor dopingcontroles, maar wegens omstandigheden een keer niet op de aangegeven plek zijn voor een controle, vind ik niet kunnen. Het gaat niet meer om dopinggebruik, maar om het juist invullen van je verblijfplaatsen. Het liefst elke minuut van de dag?.
Met andere woorden: tot de Spelen van London kan ik het beste alleen maar thuis blijven, voor het geval er iemand komt. Daar gaat mijn privacy!
Weblog Telesport.nl ‘Elfstedentocht’ | 14-01-2010
AMSTERDAM – Nederland is klein. Mijn Australische krachttrainer vertelde laatst dat hij het mooie aan Nederland vindt dat het zo lekker klein en allemaal goed bereikbaar is. ‘Vier uurtjes rijden en je zit zelfs midden in Parijs, in Australië ben je dan nog niet eens de staat uit!’ En dat is met sport ook wel zo. Ons kleine kikkerlandje flikt het maar wel even…. In hoeveel sporten zit Nederland wel niet bij de top van de wereld? In Amerika kennen ze Nederlandse voetballers. Maar Amsterdam kunnen ze dan minder plaatsen, ‘dat is toch de hoofdstad van uhh, Denemarken?
Aan de andere kant vind ik Nederland ook wel weer groot. Zat ik me bijvoorbeeld afgelopen weekend ontzettend af te vragen waarom er zo panisch over het weer wordt gedaan. In Eindhoven vroor het nauwelijks en van neerslag was al helemaal geen sprake. Toevallig belde mijn oma van het weekend, he-le-maal uit Groningen. Ze was ingesneeuwd en kon haar huis niet meer uit! Ze wilde nog net niet geloven dat we helemaal in Brabant in korte broek en zonnebril buiten liepen. Maar tja, dan lijkt Nederland toch wel weer groot. Nu maar duimen voor een Elfstedentocht!
Weblog Telesport: Week in New York | 05-01-2010
AMSTERDAMÂ -Â Â Dit waren nog eens hectische weken! Eerst natuurlijk het EK korte baan in Istanboel, waar we met het estafette-team op de wissel en vrij weer onze wereldrecords verbeterden. Op de 50 en 100 vrij pakte ik individueel twee keer zilver, maar belangrijker nog, ik verbeterde m’n persoonlijke records op beide afstanden.
Vervolgens zijn we naar Nederland teruggevlogen, moest ik nog een galajurk uitzoeken en direct door naar het Sport Gala in Amsterdam. Vorig jaar hoopte ik er al een beetje op, maar dit jaar werden we met ons estafette-team uitgeroepen tot Sportploeg van het Jaar 2009.
Eigenlijk ben ik hier wel heel trots op, zeker omdat collega-topsporters ons gekozen hebben! Nadat ik dit kort heb kunnen vieren, ben ik via Eindhoven langs m’n ouders in Groningen naar Schiphol gereden. Toen lekker met een vriendin het vliegtuig in naar New York, waar ik nu een weekje zit.
Wat een geweldige stad, als je op Times Square staat, heb je echt het gevoel dat het hier gebeurt! Ben verder lekker aan het shoppen (fijn zo’n zwakke dollar!) en aan het genieten van m’n vakantie.
Ik ben trouwens zondag naar een basketbalwedstrijd van de New York Knicks geweest, in Madison Square Garden. Een hele belevenis, volledige Amerikaanse families aan de bakken popcorn, ckickenwings, ijs en M&M’s. Maar het hoge entertainmentgehalte viel me het meeste op, ben ik als nuchtere Groningse natuurlijk helemaal niet gewend!
Van hieruit wens ik iedereen een gezond en gelukkig 2010!
« vorige |
Ranomi op
Ranomi's Blog
12-08-2010
Het hele jaar heb ik uitgekeken naar gisteren, 11 augustus 2010, de dag van de EK 100m vrij finale, ‘mijn’ finale. Dat het voor mij allemaal anders is gelopen is volgens mij nu wel bekend.
Dus elke ochtend volg ik de series op tv, maar gisteren ben ik zelf het water in gegaan. Samen met Marleen – sinds de bevalling noem ik haar MaVeldhuis- heb ik een stukje gezwommen. Van start tot finish heb ik 1.000 meter pijnvrij gezwommen. Ik had afgesproken om te stoppen wanneer het weer goed zou gaan dus vanaf nu neem ik officieel vakantie!
In het zwembad in Eindhoven beginnen volgende week de WK voor gehandicapten, dus het zwembad was helemaal vol met zwemmers van over de hele wereld. Nederland heeft een sterke zwemploeg en ik hoop dat zij volgende week in Eindhoven gaan knallen en evenveel aandacht krijgen als de zwemmers die nu in Boedapest zijn.
Twee van die zwemmers in Boedapest, Sebastiaan Verschuren en Femke Heemskerk, hebben me gisteren heel blij gemaakt. Samen met oud-zwemmer Johan Kenkhuis zat ik in de studio van de NOS om live verslag te doen. Om de finale waar ik graag had gestaan op tv te zien is gek, maar vanuit de studio is het helemaal raar. Ik ben erg blij dat Nederland nu twee medailles heeft gehaald, Sebastiaan op de 200m vrij en Femke op de 100.
Femke ken ik natuurlijk heel goed omdat we met de estafette veel hebben meegemaakt en Sebastiaan ken ik al sinds de EJK van 2005 in hetzelfde bad in Boedapest.
Vier jongens uit die jeugdploeg starten nu weer in Boedapest: Nick Driebergen, Joeri Verlinden, Joost Reijns en Sebastiaan dus. Dat maakt het extra rot dat ik nu thuis zit, want ik had graag met hen herinneringen opgehaald. We hebben elkaar in vijf jaar tijd zien groeien, letterlijk natuurlijk ook (van jongetjes naar gespierde mannen) maar helemaal als topsporters. Als broekies, onder begeleiding van Marcel Wouda, doken we toen zonder ervaring het Hongaarse water in. Inmiddels leven we allemaal een leven als professioneel zwemmer.
Deze avond zit ik weer voor de tv om ‘onze jongens’, nee, mijn teamgenoten, aan te moedigen. Ik hoop jullie ook!
Filmpjes
Tijdschriften / Krant
11-05-2010
HOOFDDORP – Na de zwempakken die voor extra drijfvermogen zorgen, staat de internationale zwemwereld aan de vooravond van een nieuwe technologische ontwikkeling die de sport moet revolutioneren.
Lees meer op Nusport.nl